در اتاقی که به اندازه ی یک تنهایست

 دل من که به اندازه یک عشقست

 به بهانه های ساده ی خوشبختی خود می نگرد

 به زوال زیبای گل ها در گلدان

 به نهالی که تو در باغچه ی خانه مان کاشته ای

 وبه آواز قناری ها

 که به اندازه ی یک پنجره می خوانند

 آه.......

زیبایی نیاز نیست، خوشی محض است.

نه کامی‌ست تشنه و نه دستی تهی و درازکرده،

زیبایی دلی‌ست برافروخته و روحی‌ست سرمست شده.

زیبایی نقشی نیست که بنگرید یا نوایی که بشنوید،

نقشی‌ست که با چشم بسته هم می‌بینید و نوایی‌ست که با گوش بسته هم می‌شنوید،

زیبایی باغی‌ست همیشه بهار و دسته‌ی فرشتگانی همیشه در پرواز.

چه زیباست به خاطر تو زیستن وبرای تو ماندن و به پای تو مردن
و به پای تو سوختن و چه تلخ و غم انگیز است دور از تو و بدون تو
زیستن و برای تو گریستن و به عشق و دنیای تو نرسیدن .
ای کاش میدانستی بدون تو مرگ گواراترین زندگی است.
بدون تو و دور از دستهای مهربان تو و به دور از قلب حساست زندگی چه تلخ و نا شکیباست

نمی دانی تنهایی من چقدر بزرگ است
حتی اگر هزار سیب از دستهایم بچینی باز هم نمی دانی                                                                             که ریشه های این درخت تا چه عمقی از خاک فرو رفته اند
و حتی اگر صد بار پرنده شوی و صدها لانه بر شاخه هایم بسازی
باز هم سکوت سنگین نگاهم نمی شکند
کاش می دانستی تنهایی ام چقدر بزرگ است.

می دانم که حقیرم و کوچک.
می دانم که لیاقت تو را ندارم.
می دانم که تو را هزاران بار رنجانده ام.
و می دانم که تو بزرگواری و مهربان.
پس تو را قسم به خداوند ماه و خورشید . به بزرگی خودت . من حقیر را ببخش.

ستاره اشکاتو پاک کن، آدما وفا ندارن واسه رفتن و شکستن پشت هم دلیل میارن         


                               

خیلی دوست داشت شاعر شود ولی حسش را نداشت. روزی تنها عشقش را از دست داد
احساس کرد می تواند شعر بگوید ولی دیگر حالی نداشت.

زیبا ترین گل با اولین باد پاییزی پرپر شد.

با وفاترین دوست به مرور زمان بی وفا شد.

این پرپر شدن از گل نیست از طبیعت است و این بی وفایی از دوست نیست از روزگار است.


                              

تمام عمر آدمی یک نفس است

آن یک نفس فدای یک هم نفس است

گر نفسی با نفسی هم نفس است

آن نفس از برای یک عمر بس است.


                                                             

عشق با روح شقایق زیباست،

عشق با حسرت عاشق زیباست،

عشق با نبض دقایق زیباست،

عشق با زهر حقایق زیباست،

عشق با در حسرت دیدار تو بودن زیباست

باز مینویسم از امید و ماندن عشقی بزرگ

 تو که چشمانت به زیبایی رنگین کمان بعد بارون بهاره

 دستانت به مهربانی خود باران

 من در افاق نگاهت در انتهای سو سوی چشمانت گم شده ام

 این دلم که هدیه خداست تقدیم به تو

 من مثل کویری سرد بودم

 از نوازش بارانی بر وجودم بی نصیب بودم

 تو همان باران بودی که بر من باریدی

 که من شدم سبزه زار اعجاز و جود پاکت

 من افتاده ای بودم در اغوش گنگ سکوت شب

 تا که مهربانی دستانت بر سرم کشیده شد

تا دوباره روز را از دریچه چشمانت دیدم

 دستانت اسمانی بود

 نمی دانم شاید هم دستانت از اسمان بر من خاکی بارید

 ای عشق تو که امدی در کنارم

 نقش عشقی اتشین در قلبم باقی مانده

 مرا دریاب