می دانی که من هـر روز ،

با تو بودن را جـشـن می گیرم.

ولی از امسال " 14 فوریه" را فراموش کن.

خواهـشـی از تو دارم...

بیا عـشق مان را "19 اسفند" جـشن بگیریم.

می خـواهـم ایـرانی بـاقی بـمـانـم!!!

***

هـمیشه با احساسم در ستیز بودم.

گاه برنده می شدم و گاه بازنده!

حاصل یک عـمر عـشـق ورزیـدنـم،

یک جـمله بـیـشـتـر نـیـســت:

"چـه عاشـقـش بودی ، چه نه...

هـدیه اش را ، هـدیه نده!!!"

***

چـمدانـم را گوشه اتاق می گذارم.

تو را گوشـه قـلـبـم،

اشـک را گوشـه چـشـمم.

امید را در گاو صندوق گذاشته ام .

مـراقـبـش بـاش!

دلـم روی گاز اسـت...

بوی سـوخـتنی می آید!

هـود را روشـن کـن.

حیف این دل من!

خـدایا

درخـت هایی خشـک و سر به فلک کـشیده

هـمچـون دسـت های ما

که به سـوی تـو بلند اسـت...

آدمـک آخـر دنـیـاســت بـخند

آدمـک مـرگ هـمین جاست بـخند

دسـت خطی که تو را عاشـق کرد

شـوخـی کاغـذی ماسـت بـخـند

آدمـک بـچه نـشـی گـریه کنی

کـل دنـیا سـراب اسـت بـخند

آن خدایی که بزرگـش خـواندی

به خدا مثل تو تنهاست بـخند

نـمی دانـم چـرا رفته؟ گمانـم من خطا کردم!

که هـر دم بی وضـو نام قـشنگش را صدا کردم!

سـرش را روی زانویم نـهاد و با دلی غـمگین

سـرم را روی مژگانـم نـهادم گـریه ها کردم

به چـشمم خیره شد قدری بگفتا سیرم از عشقت

مـیان گـریه و تردید دسـتـش را رهـا کـردم

شـبانه دل برید از من چه غمگینانه دق کردم

پـشیمانـم نکن،برگرد!به پایت جان فدا کردم

یقین دارم که می آید به مرگم یک نفس مانده

برایش بـهتـرین جا را درون دل جـدا کردم!!